دنیای ابتدایی



خشکی و ترک پوست در ماه‌های سرد سال بسیار معمول است اما آیا در مورد برف‌کوری و چین و چروک مربوط به زمستان چیزی شنیده‌اید؟ با ما همراه باشید.

عکس نویسنده

تاثیر سرما بر بدن

1. زبانتان اضافه‌کاری می‌کند

تر کردن بیش از حد لب‌ها با زبان، عادت غریزی است که با وزش بادهای خشک و سردتر شدن هوا، که احساس خشکی به لب‌ها می‌دهد، دیده می‌شود. اما این کار، لب‌ها را مرطوب نگه نمی‌دارد. اول اینکه بزاق به سرعت خشک می‌شود و شما را وادار به تکرار این عمل می‌نماید، دوم اینکه بزاق آنزیم‌هایی دارد که بخار نشده و به پوست نمی‌چسبند و تنها لب‌های لطیف را زبرتر می‌کنند. در بعضی موارد، کودکانی دیده می‌شوند که لب‌هایشان را بیش از حد با زبانشان تر می‌کنند و لایه رویی آن‌ها را از بین می‌برند. بهتر است به جای این کار، از مرطوب‌کننده‌های لب استفاده کنید و آن را همیشه با خود در جیب لباستان به همراه داشته باشید. پیشنهاد می‌شود در طول روز یک تا سه بار آن‌هم از نوع مطمئن این مرطوب‌کننده‌ها استفاده نمایید.

2. دچار دندان‌ درد می‌شوید

اگر دندان‌های حساسی دارید، می‌دانید که نوشیدن یک نوشیدنی سرد می‌تواند چه دردی را به دندانتان تحمیل کند؛ اما این نوع درد دندان، می‌تواند توسط هوای سرد نیز خود را نشان دهد، به خصوص اگر دچار شکستگی دندانی، ساییدگی در بخشی از دندان ناشی از پر کردن آن، ساییدگی تاج و پل دندانی، ریشه‌های حساس و یا مشکلات لثه مانند بیماری نتال باشید.
در حالی که هوای سرد به خودی ‌خود به لثه و یا دندان‌هایتان آسیب نمی‌رساند و تنها دردی ناراحت‌کننده را ایجاد خواهد کرد، برای اطلاع از دلیل بروز این درد و درمان آن بهتر است به دندان‌پزشک مراجعه کنید.

3. قند خونتان بالا می‌رود

بیماران مبتلا به دیابت باید در هنگام مواجه شدن با شرایط آب و هوایی بسیار سخت یعنی گرمای شدید و یا سرمای شدید، از خود مراقبت کنند. سرما و یا گرمای زیاد بدن شما را تحریک می‌کند تا هورمون استرس مانند کورتیزول را آزاد کند و این می‌تواند به مقاومت بدن در برابر انسولین ختم شود. به ویژه افراد دیابتی باید به آرامی خود را در معرض چنین هوایی قرار دهند و از ماندن طولانی مدت در چنین شرایطی اجتناب کنند و بیش از همیشه قند خونشان را چک کنند تا مطمئن شوند بیماری‌شان تحت کنترل است.

تغییرات زمستانی مانند کاهش رطوبت، کاهش گردش خون، کاهش تجدید سلولی، قرار گرفتن در معرض بادهای خشک، افزایش تابش آفتاب به علت بازتاب اشعه UV از برف و یخ، تغییرات در عادات غذایی و کاهش سطح فعالیت می‌تواند بر پوست شما اثر بگذارد و آن را دچار چین و چروک کند

4. بدنتان چربی بیشتری تولید می‌کند

همه ما مقدار زیادی چربی سفید داریم که نوعی توده‌ای است که در جایی از بدن قرار گرفته و احساس بدی به ما می‌دهد. اما نوع دیگری از چربی نیز وجود دارد که به آن چربی قهوه‌ای می‌گویند که نوعی فعال است. این چربی کالری را می‌سوزاند و وقتی هوا سرد است بدن را گرم نگه می‌دارد. سطح چربی قهوه‌ای بدن ما می‌تواند در زمستان افزایش یابد، شما می‌توانید سطح این نوعی چربی را با تمرینات ورزشی در دمای پایین‌تر بالا ببرید. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد حفظ ملاتونین در سطح بالا با داشتن خواب خوب و دوری از قرار گرفتن در معرض نور آبی در شب، نیز سطح چربی قهوه‌ای بدن را افزایش خواهد داد. یک ترفند دیگر، خوردن سیب همراه با پوست است: تحقیقات نشان می‌دهد که اسیداورسولیک موجود در پوست این میوه، میزان چربی قهوه‌ای را زیاد می‌کند.

5. می‌توانید کالری بیشتری بسوزانید

ممکن است شنیده باشید که فعالیت کردن در سرما می‌تواند باعث افزایش سوختن کالری شود. درست است؛ در فصل سرد، بدن شما باید برای حفظ دمای بدن سخت‌تر کار کند و هنگامی که بدن شما به سختی تلاش می‌کند، متابولیسم بدن نیز افزایش پیدا خواهد کرد، اما بیش از حد هیجان زده نشوید: اگر به اندازه کافی در هنگام تمرینات دچار تعریق نشوید، سایز کمرتان تغییر زیادی نخواهد کرد. این سرما نیست که در این شرایط شما را لاغر می‌کند بلکه تلاش زیاد است که موجب از دست دادن کالری اضافی بدنتان خواهد شد.

6. بدنتان خشک می‌شود

همه ما یادمان می‌ماند که در فصل گرم مایعات زیادی بنوشیم، اما باید بدانیم که در ماه‌های خشک زمستان نیز نوشیدن به اندازه مایعات به همان اندازه، و بلکه بیشتر، دارای اهمیت است. اغلب افراد در این فصل، به اندازه کافی به بدن آب نمی‌رسانند، شاید به این علت که در این ماه‌ها به اندازه ماه‌های گرم و مرطوب سال، احساس تشنگی نمی‌کنند. اما در واقع در طول ماه‌های زمستان، موارد کمبود آب افزایش می‌یابد، زیرا پاسخ تشنگی بدن کاهش پیدا می‌کند. عرق نیز در ماه‌های سردتر سریع‌تر تبخیر می‌شود که ما را فریب می‌دهد و گمان می‌کنیم بدنمان آبی از دست نداده است.

7. مستعد ابتلا به میگرن‌های بیشتری می‌شوید

در فصل سرما، کاهش نور آفتاب موجب کاهش توانایی بدن در تولید ویتامین D خواهد شد. برای افرادی که به بیماری میگرنی حساس هستند، ویتامین D کم می‌تواند یک عامل باشد. شرایط آب و هوایی خشک‌تر زمستان که منجر به کم آبی می‌شود نیز می‌تواند خطر ابتلا به میگرن را افزایش دهد. عامل دیگر تغییرات چشمگیر درجه حرارت، زمانی است که شما از یک محیط سرد خارجی وارد محیط گرم‌تر می‌شوید.

8. ماهیچه‌هایتان سفت‌تر می‌شود

یکی از دلایلی که عضلات در فصول گرم سال راحت‌تر فعالیت می‌کنند این است که زودتر گرم می‌شوند. اما در زمستان ماهیچه‌ها سرد و سفت می‌شوند و برای انجام همان فعالیت‌هایی که در تابستان انجام می‌دادید باید بیشتر تلاش کنید. اگر در آب و هوای سرد بدون آماده‌سازی مناسب و کشش عضلات فعالیت را آغاز کنید، به دلیل کاهش خون‌رسانی به عضلات، زمان زیادی برای التیام ماهیچه‌ها نیاز خواهید داشت.

9. بیماری آرتریت تشدید می‌شود

آب و هوای سرد و شدت آرتریت با هم ارتباط مستقیمی دارند؛ اما این دمای سرد نیست که درد آرتریت را افزایش می‌دهد. باور کنید یا نه، دلیل احساس تشدید درد بیماران آرتریتی در زمستان، ناشی از سرما نیست ولی ناشی از تغییر فشار است.
اغلب در زمستان ما شاهد طوفان و سیستم‌های مختلف هوایی با فرکانس بیشتر هستیم. هنگامی که این طوفان عبور می‌کند، فشار جوی را تغییر می‌دهد که می‌تواند توسط برخی بیماران دچار آرتروز احساس شود.
استفاده از دستکش‌های گرم، نمی‌تواند در همان لحظه درد ناشی از آرتریت را کاهش دهد اما افزایش تدریجی دامنه حرکت و جنبش می‌تواند کمک‌کننده باشد.

10. تماشای مسابقات در فضای باز می‌تواند خطرناک باشد

تماشای بازی فوتبال یا هر مسابقه دیگری در هوای سرد ممکن است دردناک باشد. وقتی هوا سرد است، ماهیچه‌ها سریع‌تر گرما را از دست می‌دهند و موجب می‌شود تمام ماهیچه‌ها منقبض و سفت شوند. این مسئله می‌تواند جنبش بدن و میزان حرکت فرد را محدود کرده و عصب‌های منطقه را متراکم سازد.

11. ممکن است دچار چین‌وچروک‌های زمستانی شوید

تغییرات زمستانی مانند کاهش رطوبت، کاهش گردش خون، کاهش تجدید سلولی، قرار گرفتن در معرض بادهای خشک، افزایش تابش آفتاب به علت بازتاب اشعه UV از برف و یخ، تغییرات در عادات غذایی و کاهش سطح فعالیت می‌تواند بر پوست شما اثر بگذارد و آن را دچار چین و چروک کند. باید تغییر دمایی ناگهانی، وقتی از بیرون وارد فضای گرم دفتر کارتان می‌شوید، را مورد توجه قرار دهید. این حالت موجب کاهش تجدید سلول و گردش خون در پوست و تیره‌تر شدن آن می‌شود.

12. شاید دچار برف‌کوری شوید

زمستان و تابستان به یک میزان می‌توانند با اشعه uv خورشیدی‌شان خطرناک باشند. اما آنچه اغلب مردم فراموش می‌کنند این است که بازتاب نور خورشید از برف می‌تواند برای چشم‌ها آسیب‌رسان باشند. این وضعیت علاوه بر افزایش خطر سرطان چشم و اثر بر پیشرفت کاتاراکت (آب مروارید)، می‌تواند باعث ایجاد مشکلی دردناک به نام "برف‌کوری" که نام دیگر آن آفتاب‌زدگی قرنیه است، شود. پس در این فصل نیز مانند فصل تابستان هرگز از عینک آفتابی ضد uv غافل نشوید.

13. سطح چشمتان خشک می‌شود

سطح چشم با لایه‌ای از اشک پوشیده شده است. یک سطح چشم سالم دید بهتر و راحت‌تری به ما می‌دهد و از چشم در برابر عفونت‌ها محافظت می‌کند. اما این لایه رویی در برابر تغییرات محیطی مانند هوای خشک و باد بسیار حساس است.
استفاده از دستگاه‌های مرطوب کننده هوای اتاق، اشک مصنوعی و استفاده از عینک‌های مسدودکننده UV می‌تواند از خشکی چشم جلوگیری کند.

14. بیماری آسم بدتر می‌شود

ویروس‌ها مانند ویروس سرماخوردگی یا آنفولانزا در زمستان شایع‌تر هستند و می‌توانند آسم را تشدید کنند. هوای سرد و خشک خارج از منزل به عنوان یک عامل تحریک کننده عمل می‌کند و می‌تواند آسم را بدتر کند. در خانه نیز آلودگی‌های گرد و غبار و دیگر آلرژن‌های داخلی مانند قارچ‌ها و ات موجود در پوست حیوانات یک عامل مهم تشدید آسم است.

15. بینی‌تان می‌تواند شما را بیمار کند

شاید این ایده که به اندازه کافی لباس گرم به تن نکردن، می‌تواند شما را بیمار کند، به نظر یک توصیه قدیمی می‌رسد. اما این‌طور نیست؛ تحقیقات نشان می‌دهند که درجه حرارت پایین یا سرد موجب تقسیم و رشد سریع‌تر ویروس سرماخوردگی می‌شود. این تحقیق همچنین نشان می‌دهد که بیشتر احتمال دارد که شما در دماهای پایین‌تر بیمار شوید.


معاشرت و و نشر نوجوانان و جوانان با دوستان ناباب از معضلاتی است که در برخی خانواده ها به دغدغه ای جدی مبدل می شود،چالشی که کارشناسان حوزه اجتماعی راهکارهای متعددی را برای مهار و کنترل آن توصیه می کنند.


نوجوانان، دوست ناباب، انحراف اخلاقی،انحراف نوجوانان، موفقیت، خانواده ایرانیف نوجوان
کارشناسان و مشاوران حوزه خانواده و جامعه شناسی معتقدند،یکی از عوامل موثر در بروز لغزش ها و انحرافات اجتماعی در نوجوانان و جوانان را باید در کیفیت و نوع تعاملات آنها با گروه های هم سن و سال جستجو کرد.
به واقع تبعات و تاثیرات این روابط،نقش بسیار تعیین کننده ای در مسیر انتخابی جوانان در آینده خواهد داشت و بعضا بخش قابل توجهی از سقوط یا صعود و ترقی آینده جوانان و نوجوانان به نوع ارتباطات و گزینش افرادی معطوف می شود که در قالب و قامت دوست از سوی آنها برگزیده می شود.
مریم فضلی،جامعه شناس و آسیب شناس مسائل اجتماعی جوان اظهار داشت:خانواده و جامعه دو عرصه و بستری به شمار می روند که در قالب آن نوجوانان و جوانان با تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از آن مسیر رشد،تعالی،ترقی و احیانا سقوط و اضمحلال سرنوشت خویش را ترسیم می کنند.
بدون تردید نقش گروه های هم سن و سال در تکوین شخصیتی فرزندان بسیار برجسته،نافذ و حائز اهمیت است و بسیاری از موفقیت های نوجوانان و جوانان در فرآیند چنین ارتباطاتی زمینه سازی می شود،آنچنان که بسیاری از انحرافات،ناهنجاری های و بعضا بزه های اجتماعی نیز به بازخورد روابط ناسالم و مخربی معطوف می شود که تحت عنوان گرینش دوستان ناباب حاصل می شود.
فضلی در پاسخ به سئوال در خصوص رویکرد و نحوه رفتار والدین در برابر روابط مساله دار نوجوانان و جوانان با گروه ها و طیف های هم سن و سال عنوان کرد:نظارت والدین و پدر و مادرها در رصد و ارزیابی صحیح از کیفیت ارتباطات فرزندان خویش با دوستان و حلقه اطرافیان و آشنایان از موارد حائز اهمیتی است که هرگونه سستی و کم توجهی در این امر خطیر می تواند به نتایج بسیار مخربی ختم شود.
نخستین مولفه در اعمال نظارت صحیح برکیفیت دوست یابی و گزینش حلقه اطرافیان جوانان و نوجوانان ، به ارتباط صمیمی و سازنده پدر و مادر و اعضای خانواده با فرزندان باز می گردد.
به واقع در صورت جاری و ساری بودن ارتباطات صمیمی و عاطفی بین خانواده اعضای خانواده با نوجوانان و جوانان، اثرپذیری و نفوذ توصیه ها از سوی والدین با موفقیت و عمق و بُرِش هر چه بیشتری همراه خواهد شد،در غیر اینصورت گوش شنوایی برای پذیرش توصیه های دلسوزانه وجود نخواهد داشت.
برخی از والدین با رویکردی ضربتی و عجولانه،سریعا خواستار قطع ارتباط فرزندان با دوستان مساله دار می شوند که از منظر کارشناسی و روانشناسی این نحوه رفتار،ضرورتا به نتایج مثبت و دلخواه منتهی نخواهد شد.
در چنین شرایطی باید با اتخاذ تدابیر و رفتارهای هوشمندانه ابتدا به ساکن، زمینه و بستر لازم را برای قطع و مسدود کردن چنین ارتباطاتی فراهم شود،امری که باید با سعه صدر و بصورت گام به گام پیش رود و تنها در شرایط تعجیل و اقدامات ضربتی ضرورت پیدا می کند که خطری جدی در پشت پرده ارتباطات جوانان نهفته باشد و هر گونه تاخیر احتمال بروز مخاطرات جدی و عمیق را تقویت کند.
موثرترین راهکار برای قطع ارتباط فرزندان با دوستان و آشنایان ناباب،بهره گیری از شخص ثالث است،به نحوی که فردی با نزدیک تر شدن به فرد جوان یا نوجوان او را نسبت به خطرات و آسیب های این ارتباط مطلع و آگاه سازد.
در گزینش شخص ثالث باید توجه داشت فردی انتخاب شود که نفوذ کلام او در جوان یا نوجوان اثرگذار باشد و حالت دفعی ایجاد نکند.
*وم حصول ارتباطات و تعاملات گسترده با دوستان و آشنایان
کریم شوریابی،کارشناس و مشاور خانواده در گفت و گوبا خبرنگار گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان،با اشاره به وم برقراری ارتباط والدین با دوستان و آشنایان فرزندان عنوان کرد:اصلی ترین لازمه حصول شناخت نسبت به اطرافیان فرزندان به برقراری ارتباط و داشتن تعامل با آنها معطوف می شود.
نباید از نظر دور داشت که با عنایت به شرایط خاص سنی نوجوانان و جوانان،نمی توان بصورت مستقیم درخواست شناساسیی اطرافیان آنها را مطرح کرد زیرا این تقاضا باعث می شود تا فرد،تصور کند والدین او برای درک و تشخیص وی اهمیت و احترامی قائل نیست و باید این موضوع با ترتیب دادن رفت و آمدهای خانوادگی،میهمانی های کنترل شده در منزل و مشارکت در همنشینی با جوانان و نوجوانان در مقاطعی که با دوستان و اطرافیان آنها سپری می شود محقق و میسر شود.
از سوی دیگر باید زمینه و بستری فراهم شود تا فرزندان از سپری کردن اوقات خویش با والدین ،احساس لذت و شادمانی کنند و در چنین شرایطی،بخش قابل توجهی از اوقات فرزندان در کنار خانواده سپری می شود و به واقع از سوی فرزند جوان یا نوجوان،ضرورت چندانی برای ارتباطات خارج از خانه احساس نخواهد شد.
البته این به معنای بستن یا مسدود کردن روابط خارج از خانه نوجوانان و جوانان نیست زیرا به هر حال در فرآیند اجتماعی پذیریِ آنها،ارتباطات با حلقه اطرافیان و تعاملات خارج از منزل از ضروریاتی است که فقدان آن می تواند تبعات ناخوشایندی را در رشد و تکوین شخصیتی آنها در پی داشته باشد.
به واقع داشتن روابط سالم و کنترل شده در سایه فضایی دوستانه و تعامل مثبت و سازنده با والدین نقش بسزایی در موفقیت آینده و سرنوشت فرزندِ جوانِ خانواده ایفا می کند که باید برای حصول آن از سوی بزرگان خانواده،تدابیر لازم مد نظر قرار گیرد.

 زندگی افرادی که بیش از اندازه به دیگران وابسته هستند، به طرق زیر به خطر می‌افتد:


 1- انگیزشی: افراد وابسته به سختی می‌توانند خود را بر انگیزند، زیرا آن‌ها نمی‌توانند بدون راهنمایی، حمایت و تأیید دیگران کاری انجام دهند.

 2- شناختی: افراد وابسته خود را ناتوان و بی عرضه می‌دانند، چون قبول دارند که دیگران زندگی آن‌ها را کنترل می‌کنند.

 3- عاطفی: وقتی لازم است افراد وابسته از خود مراقبت کنند، مضطرب و آشفته می‌شوند.

 4- رفتاری: اشخاص وابسته مانند افراد محتاج و درمانده با دیگران ارتباط برقرار می‌کنند.

با توجه به اینکه افراد وابسته بیش از اندازه به دیگران متکی هستند، فشار روانی زیادی متحمل می‌شوند.

افراد وابسته به توانایی خود برای مقابله با مشکلات زندگی، اعتماد زیادی ندارند، زیرا همیشه روی کمک دیگران حساب کرده‌اند.

افراد  وابسته، بیشتر در معرض خطر آسیب‌های روانی و جسمی ناشی از استرس قرار دارند.


آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها

پیوند محاسب (لایقی) Eddie اموزش کامل تایپوگرافی بلاگ وب‌نوشت‌های امیرحسین معیری vaurerismond سلام خوبی؟؟!!!! نمايندگي انحصاري تاچ بيوتي و هاني هير تروپ پس Derrick